Storyboarding

‘kHeb eindelijk weer wat concreet nieuws te melden…

De afgelopen, zeg, 24 uur heb ik storyboards gemaakt voor Van Vlier Media, een awesome audiovisueel bedrijf.  Een toffe ervaring op zich, maar ook een waardoor ik meer zicht heb gekregen op wat mijn mogelijkheden zijn als tekenaar en wat mijn beperkingen. Zo weet ik nu bijvoorbeeld dat sneltekenen een kunst op zich is, die ik niet down heb. Maar toch is er kennelijk een markt voor mijn trage stijl…

Van Vlier Media (2014)

Het is niet mijn bedoeling daar zelfgenoegzaam over te doen. Ik begin er alleen maar over omdat, als je me een maand geleden had gezegd dat ik nu storyboards zou maken voor een commercieel bedrijf, no less, ik je vierkant uitgelachen had. (Ik was zo gefixeerd op editorial cartooning en comic art, en zo.) Dat geeft mij te denken. Hoeveel meer zouden er zijn die eenzijdig en met oogkleppen op hun talent ontwikkelen? (Not that there’s anything wrong with that.)

Mixed media

Daar ging mijn voornemen om op z’n minst elke week iets te posten. Maar goed. Ik ben met wel met nieuwe dingen bezig geweest de afgelopen weken, dingen die tijd nodig hebben…

Zo heb ik bijvoorbeeld, voor het eerst sinds de middelbare school, weer ouderwets geschilderd, met acrylverf en Oost-Indische inkt. Daar is toen het volgende uitgekomen — na enige digitale bewerking :

Alien; cartoon; Iosua; Gerrit Rijken

Ik vind het wel wat hebben. Het heeft het spontane van een handgetekende tekening en de ‘polish’ van een digitale tekening.

Toch, ik weet niet of analoog schilderen echt iets voor mij is. Maar er is maar één manier om daarachter te komen…

ArtRage mon amour

Een  nieuwe cartoon in de maak voor een Australisch ontroerend goed-bedrijf, met voor mijn doen alleraardigst inktwerk.

Iosua (2014); cartoon; sales agents; house hunters; real estate company

ArtRage, zonder jou was dit nooit mogelijk geweest.

Nee, ik heb mijn liefde voor ArtRage nooit onder stoelen of banken geschoven, al vanaf het eerste moment dat ik ermee begon te werken. Máár, de laatste tijd wordt het mij moeilijk er van te houden.

Continue reading “ArtRage mon amour”

Flight of Icarus

Ik ben nu sinds een week als ‘designer’ actief op crowdsourcing ontwerpservices als 99designs. Je kunt daar meedoen aan honderden teken- en ontwerpwedstrijden mét een geldprijs.Dat is leuk zolang je niet meedoet om het winnen. Want winnen zul je nooit (of tenminste uiterst zelden). Probleem is namelijk dat er vaak geen betaalgarantie is, waardoor opdrachtgevers zelfs ná alle – soms wel tientallen – ingediende ontwerpen gezien te hebben zich nog op het laatste moment mogen terugtrekken. Dan is er nog het probleem van andere ontwerpers die met jouw ontwerp aan de haal gaan zodra ze merken dat jouw ontwerp in de smaak valt.

Waarom ik tóch blijf meedoen? Nou, zoals ik zei, je moet niet meedoen om het winnen. Ik doe mee omdat ik op deze manier mezelf dwing om, onder deadlines, nieuwe teken- en kleurtechnieken te proberen of figuren of dingen te tekenen die ik normaal die ik normaal nooit zou tekenen. Case in point: Iosua (2014); Australian eagle; drawing; illustration; arend; tekening; illustratie

Tet & Toeter vallen opnieuw Polen binnen

Karwats, Iosua (2014)

Het begon als een grap. Ik zei tegen Marco, mijn partner-in-crime, dat ik moe werd van Fokke & Sukke. Waarom? Omdat die cartoons totaal, totáál niet grappig zijn. Toch zijn ze populair. En niet zo’n beetje ook. En nu moet ik zeggen, daar ben ik stiekem eigenlijk best blij mee. Het toont namelijk aan dat er een markt is voor niet-grappige cartoons, en dán is er dus ook een markt voor onze cartoons. Maar enfin.

Continue reading “Tet & Toeter vallen opnieuw Polen binnen”

Tekenen, tekenen, tekenen

Een all-nighter tekensessie. Niet iets dat ik kan aanraden. Máár, ik heb ondertussen toch maar mooi meegedaan met twee tekenwedstrijden én alvast een begin gemaakt met het opnieuw tekenen van oude Karwats-cartoons.

Tet

Ja, ik heb altijd zoiets van, als iets beter kan, dan móet het ook beter.