6 Months Later …

It’s become somewhat of a joke — every new blog entry opening with the following words: “It has been six months since I posted my last,”  but what can I say? I’m not much of a blogger. At best, I’m a seasonal one, but probably not even that. But hey, at least this way, when I blog, you can bet I’ve got something to say. And boy, do I have some news to tell you! I’m talking N-E-W-S News here! Plural! That’s right. So keep reading.

Let’s start with the big news. About four months ago, I migrated to Norway because my better half was made a job offer she couldn’t refuse even though it meant — well, moving to Norway. As you can imagine, it has been a bit of a busy and hectic time. Funnily enough, me emigrating was, paradoxically, also a bit of a non-event, not least because, for the first two months, I had to do without my computer and drawing gear and, of course, I also had to settle in from scratch. So, in a way, my social and creative life came to a halt.

Well, I’m all settled in now — my computer is at my place in the picturesque city of Bergen, I got my music, and my new friends. I got everything I need to get shit done … and, nope, there’s no “buts.” I’ve been churning out cartoons and other illustrative work at a steady pace. Let me show you some stuff.

  • Sint is Dead

I drew this cartoon in reaction to the ongoing “Black Pete” debate in the Netherlands in which one gets labeled a racist no matter what one says or thinks about the Dutch Sinterklaas celebration.

tumblr_ofol5rabmq1tlpjb5o1_1280

  • The Teddy Project

I’ve been doing some character designs and model sheets for some guys at the Bergen University who are working on their first indie game.

tumblr_ofj3frzwz11tlpjb5o1_1280tumblr_ofj3frzwz11tlpjb5o3_r1_1280

  • The Grand Gnome

I don’t know why, but for some reason, I have a fondness for gnomes. Perhaps it is because, as a child and youth, I spent many enjoyable hours drooling over the gnome illustrations of Rien Poortvliet and watching the televised adventures of David the Gnome.

tumblr_ogbml8bn8a1tlpjb5o1_1280

  • Dauthuz

Currently I’m working on some album and T-shirt designs for everyone’s favorite Death Metal band, Dauthuz.

death-metal-manga


There, now you’re all to speed on what I’ve been doing lately.

TBT: Photo Referencing, and How Not to Do It

It’s that time of the week again, when we do a “Throwback Thursday” post. Today, I want to reflect on old unfinished cartoon, which I will rename Grandpa Tells a Story*.

Grandpa Tells a Story

Let me start with saying I still think the conceit of this cartoon’s conceptualization is still a sound one: The senile grandfather, with a crown on his head, his Monty Python-esque eyes piercing his scared to death grandson, preaching, dictating, moralizing. But visually, it all feels off. I know now what is wrong with the way it looks, but back then I couldn’t really put a finger on it, and I had nobody telling me the posing of the characters and the sense of perspective just plain suck.

Nowadays I tend to draw from the imagination, with little reference material. But back then I heavily relied on photo references to create my drawings, to the point where some characters look “Frankensteined” together in a non-sensical way. See, for example, above, the grandfather’s right hand. Perspective-wise, it doesn’t match up with the overall pose of the figure. And that’s the first reason why you should never over-rely on photo reference or… well, at least take heed not to do a single figure drawing based on multiple photo references.

The second reason is because photo poses don’t always make good art poses, especially not cartoon poses. This is because when we draw, we want our character figures to have a strong silhouette so the audience can cleary read their shape and action. When dealing with cartoons, this becomes all the more important since — well — you’re already dealing with simple, cartoony designs. So as a cartoonist, you really have to exaggerate their gestures and postures as much as possible. Now if we look back again at the cartoon above, we can all see photo posing at work here, one-on-one translated in a drawing, presenting us a boring, flat silhouette at best and, at worst, an unreadable mass.

So, kids, now you know, and knowing is half the battle of doing better figure drawings.
hqdefault

*) The original title was (is) a bit too racy to be repeated here.

Tet & Toeter vallen opnieuw Polen binnen

Karwats, Iosua (2014)

Het begon als een grap. Ik zei tegen Marco, mijn partner-in-crime, dat ik moe werd van Fokke & Sukke. Waarom? Omdat die cartoons totaal, totáál niet grappig zijn. Toch zijn ze populair. En niet zo’n beetje ook. En nu moet ik zeggen, daar ben ik stiekem eigenlijk best blij mee. Het toont namelijk aan dat er een markt is voor niet-grappige cartoons, en dán is er dus ook een markt voor onze cartoons. Maar enfin.

Continue reading “Tet & Toeter vallen opnieuw Polen binnen”

Tekenen, tekenen, tekenen

Een all-nighter tekensessie. Niet iets dat ik kan aanraden. Máár, ik heb ondertussen toch maar mooi meegedaan met twee tekenwedstrijden én alvast een begin gemaakt met het opnieuw tekenen van oude Karwats-cartoons.

Tet

Ja, ik heb altijd zoiets van, als iets beter kan, dan móet het ook beter.

Kerstkaart

Het was oorspronkelijk mijn bedoeling om ‘m vóór kerst af te hebben, maar dat is toch niet gelukt. (Wat wil je! Dat krijg je met vijf mannetjes in plaats van één.) Maar dat geeft niet, want hij wordt stukken leuker dan ik oorspronkelijk in gedachten had. Nu hopen dat Marco, mijn partner in crime, er een leuke tekst bij kan bedenken. Hem kennende zal dat wel lukken. Binnen drie tellen. Kerstboom

Fijne kerst!

Zoals je misschien weet, of misschien ook niet weet, ben ik op dit moment als geschiedenisdocent-in-opleiding werkzaam. En dat is leuk hoor, maar lesvoorbereiding kost meer werk dan ik eerst dacht. Zoveel meer dat ik amper aan tekenen toekom. Maar, het is nu kerstvakantie. En dat betekent dus dat ik er weer tijd voor  heb. Enfin, hier een eerste preview van onze eerste officiële Karwats-kerstkaart…Fijne kerst (2012)

Kaasfondue (2013)

Kaasfondue (2013)Het is al weer een tijdje geleden, sinds ik voor het laatst iets nieuws gepost heb… Maarrrr ik heb weer iets nieuws te laten zien. Er moet nog wel wat aan gebeuren, — kleine dingen zoals tekst toevoegen, en zo –, maar ik vind ‘m ‘af’ genoeg.

PS Met het maken van deze cartoon werd me weer duidelijk  hoe veel fijner tekenen met ArtRage is, dan tekenen met Photoshop. Ik zal daar nog eens uitgebreid op ingaan, — voor de geïnteresseerden onder jullie.

Bruut (2013)

Bruut (2013)‘Bruut’ heeft voor mij een speciale betekenis. Niet alleen is deze een van onze — ik en mijn partner-in-crime Marco W. — eerste cartoons waar ik ruim een jaar geleden aan begonnen ben, en die nu, eindelijk! helemaal af is; het is met deze dat ik eindelijk! een cartoonstijl gevonden heb die me ligt. Al wil dat niet zeggen dat ik voortaan alleen nog maar in deze stijl ga tekenen. Maar ik denk wel dat ik, in ieder geval, meer met schaduwering ga doen.

Vooruit, nog wat cartoons in de maak

Dit zijn voor mij twee voorbeelden van cartoons die meer dan gewoon cartoons zijn; het zijn oefeningen zijn in stijl. Enerzijds wil ik me (proberen te) bekwamen in het maken van cartoon-achtige tekeningen. (Denk aan de stijl van Agent 327, Paling en Ko, Inspector Gadget…). Maar tegelijk wil ik ook duistere en macabere taferelen kunnen tekenen.

En ik heb ook weer eens met kleuren geëxperimenteerd. Al zal de uiteindelijke cartoon wel weer gewoon zwart-wit worden… dat denk ik tenminste…WIP, v.2